Piye.....

Piye.....
Ora ngerti dak pindha pindha atiku
ora ngerti dak rasa rasa atiku
dek biyen nganti seprene
dak antu antu tumurun kabegjan sejati
kanggo sliramu yo sisihanku
tetep tak kanthi
semedi,
laku mangendi bae
awit wis kasurat jenengmu kanggo aku
nganti tekan angslupe jagatku
ora ana liya, ngayuh urip sampurna

RON GARING

RON GARING



Wengi sansaya atis

nalika aku sesingidan ing sajroning swara gamelan

kang digawa dening angin



prasasat tan kendhat

anggonku kulak warta adol prungu

ananging isih mamring



aku wis pingin cecaketan

obormu kang makantar-kantar

madhangi jangkah lan jagatku



ana ngendi papanmu

lelana tapa brata

tanpa pawarta tanpa swara



aku kadya ron garing

kumleyang kabur kanginan

ing jagat peteng lelimengan



krasa luwih abot

anggonku ngadhepi dina-dina ing ngarep

mlakuku ora mantep



kagubet ribet lan ruwet

adoh saka cahyamu

pedhut ing sakindering pandulu



panjenengan

guruku, sihku, oborku

kancanana sukmaku sinau bab katresnan sajroning ati.

[i]Pengarang[/i] : Budhi setyawan